مثل دوست داشتن

نوشت: «بی قید و شرط و بدون زمان، مثل مصدر».

راست میگفت، مصدرهایی که فعل میشوند، نصف زیباییشان را از دست میدهند. مثلا دقت کردهاید که «خواندن» چقدر زیباتر از «خواندم» است. وقتی میگویید «خواندم» یا «میخوانم» یعنی یا کتابی را خواندهاید و تمام شده، یا میخوانید و بالاخره تمام میشود، ولی وقتی از «خواندن» میگویید، از یک عمل جذاب که نمیدانید کی شروع شده و تا کی هست، حرف میزنید. «خوردن»، «خریدن»، «دیدن»، «شنیدن» و هزار چیز دیگر هم همینطورند.

برایش نوشتم: «مثل دوست داشتن».

نوشت: «مثل دوست داشتن».

و بعد دوتایی خندیدیم...