دیروز یک بسته نان لواش از سوپر محل خریدم. روی پلاستیکش چندین و چند خط توضیحات داشت که با افتخار تولید احمد آقای سبزواری است و اسم قبلیاش کمال بوده و داخلش فلان چیز را دارد و اگر این نان را بخورید رستگار میشوید و فلان و بیسار.
با خودم فکر کردم دو دانه نان است دیگر؛ این حرفها را ندارد! اما بعدش دیدم من اگر اعتماد بهنفس احمد آقای سبزواری را داشتم، تا الآن کتابهایم به چاپ چهلم رسیده بود! پس دهانم را بستم و نانم را لقمه گرفتم...
برچسب:
نویسنده: پرهام کوهی